مــَن בخــتـَرَم ... مــَن گـلـہ בآرَم ... بــِخـآطـر تـَمـآمــ آرزوهـآیـے كـہ بـَر בِلـَ ـم مـآنـב ... بــِخـآطـر آرزوے رَفـتـَن بـہ اسـتـآבیـوم ... بــِخـآطـر آرزوے בوچـَرخـہ سـَوآرے בَر فـَضآے بـآز ... بــِخـآطـر آرزوے بـآزے بـآב بـآ مـُوهـآیـَ ـم ... سـَرَت رآ בَرב نـمـے آوَرَم رَفیــق ... اَگـَ...

هــــــــــــی؟.... ازت نمیگذرم.... نه به خاطر خودم، به خاطر مــــادرمــــ کــه بعــد رفتنت، تمام لحظه های بـــیــقــراری و دلــتــنــگی منو یواشــکــی پــشــت در اتــاقــم گــریــه کــرد....!

من از زندگــــــی کردن ارضــــــاء شدم.بقیـــــــه ی زندگیو شما بکنید ! سگ چشــــــــای من پاچه ی خیلیـــــــارو گرفته،خیره نشــــــــو .... من به دلــــــــ خودمـــم رحـم نکـردم!تــنـــگ شد جرش دادم! هه .... پس تــــوام مواظــب باش که واســــه من تــنتگ بــازی درنیــاری.... آره ....

با کسی نباش که از بی کسی اش می نالد با کسی باش که در جمع کسان تو را می خواهد

عجـــــــــب طعـــم گسی دارد .. دروغ هـــــــــایت وقتـــــــــــی .. به خورد گوش هــــــــــــایم میرود   تمام ذهنـــم را جــــــمـــع می کنـــد .. !!!

تازگی ها از خواب که بیدار میشوم تازه کابوس هایم شروع میشود

لاشه ی عاشقی ام...                   لاشخور نامردی تو.. اینقدر خون به دلم هست که هارت کند..

بـــه قـــول فـــامـــیــل دور: . . . . . . بیشترین شکست هایی که تو زندگیم خوردم, به خاطر دروغ هایی بود که باید می گفتم, اما نگفتم . . .

من باختم به خود... باختم به آدم های فرشته نما... باختم به شاهزاده های شهر قلبهای سنگی... و حــــــــال ... در گوشه اتاقم ... تنها... حماقت هایم را میشمارم و آرام این جمله زاده میشود: سنگ باش تا سنگ سار نشوی...!

به ریسه می کشم اشکهایم را … امشب چقدر کوچه دلم چراغانی ست !!!

سلامتی پسری که رو تخت کنار دوست دخترش دراز کشید دختره ازش پرسید دوستم داری؟ گفت:اگه دوست نداشتم الان جای سوال باید ناله میکردی

اگه کثافت رو با خودکار معطر بنویسی هم چیزی از معناش کم نمیشه ! درست مثه آدمهای گندی که لباس وارایش و موقعیت خوب دارن !

دروغـــ رو هــمــه مــیــگـــن ؛ امــا اونــجــاش بــه آدم فــشــار مـــیــاد کــه هــمــراه بــا شــنــیـــدن ِ دروغ خــر هـــم فـــرض بــشـــی …

ایـــن روزهـــا هــــوا خیلـــی غبـــار آلــــود اســـت؛ گـــرگ را از ســـگ نمــی تـــوان تشخیـــص داد ! هنگـــامـــی گـــرگ را می شنـــاسیـــم؛ کـــه دریـــده شـــده ایــــم

دور باشـــی و تــپــــــنده … بهتر است از این که … نزدیـــک باشی و زننـــــــده … این مفــــــهوم را که در رگ هـــایت جاری کنی … دیگر تنـــــــــها نخواهی بود …

از روے کینه نیــسـت اگــر خـَنجــر بــه سـینــه ات مــے زننــد ایـن مردمــــان تنـــها بــه شــرط چاقـــو دل مــــے برنـد!

آن گاه که در آغوش تـــــو بود . . . فرشتـــه اش میخواندے حــــــــــالا که در آغوش دیگریست . . . فـــــــــاحشہِ ؟

ﻫﻤﻪ ﺧﺮﺍﺑﺘﺮ ﺍﺯ ﺧﺮﺍﺑﯿﻢ ! ﺑﯿﺨﻮﺩﯼ ﻻﻑ ﺁﺑﺎﺩﯼ ﻣﯿﺰﻧﯿﻢ و ﺑﺮﺍﯼ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﻣﻌﻠﻢ ﺍﺧﻼﻗﯿﻢ ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺗﺮﺳﯿﻢ ﻭ ﺩﺭ ﺧﻠﻮﺕ ﺧﻮﺩ ﺑﯽ ﺍﺧﻼﻕ ! ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﻬﺎ ﺭﺍ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺧﻮﺍهی های ﻣﺎ ﺍﺭﺿﺎ ﺷﻮﺩ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯾﻢ !   عشق ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﻭﻗﺘﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮐﺎﺭ ﺩﺍﺭﯾﻢ ! ﻣﺎ ﻗﺎﺗﻼﻥ ﺭﻭﺡ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮﯾﻢ ...

بی تفاوت باش… به جهنم ! مگر دریا مُرد از بی بارانی ؟!

حالا که رفتهــ ای، ساعتهــــا به این می اندیشم که چرا زنــــده ام هنـــوز؟ مگـه نگفتـــه بــودم بی تــــو میمیرم؟ خدا یادش رفته استــــــ مرا بکشــــد، یا تــــــو قرار استــــــ برگردی؟!